AnasayfaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Sükunet

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Gisela Müller
Dansçı
Dansçı
avatar

Mesaj Sayısı : 33
Yaş : 22
Rp Düzeyi : Çığır açan, akla zarar!
Tarafı : Bir gün onlar da alt olacaklar!
Kan Durumu : Annem bir muggle'dı.
Rp Yaşı : 23
Kayıt Tarihi : 06/02/10
Ruh Hali :

MesajKonu: Sükunet   C.tesi 06 Şub. 2010, 20:47

''Have I told you lately that I love you
Have I told you theres no one else above you
Fill my heart with gladness
Take away all my sadness
Ease my troubles thats what you do

For the morning sun in all its glory
Greets the day with hope and comfort too
You fill my life with laughter
And somehow you make it better
Ease my troubles thats what you do
Theres a love thats divine
And its yours and its mine like the sun
And at the end of the day
We should give thanks and pray
To the one, to the one''
Bir taraftan bir şarkı mırıldanıyor, bir taraftan da ayağımın önüne gelen taşları yol boyunca sürüklüyordum. Can sıkıntısı insana çocukluk da yaptırıyordu bazen. Kollarımı birbirine dolamıştım, üşüyordum. Yağmur bastırmıştı sahile indiğimde. Akşamları burası bir hayli güzel oluyordu, kış mevsiminde özellikle. Sakin ve sessiz... Üzerimde ise yalnızca ince bir hırka vardı beni ısıtan. Başım önüme eğikti. Suda ayın yansımasını görebiliyordum göz ucuyla. Bu yolu hep yalnız yürümüştüm, ne sevgilimle ne de bir arkadaşımla. Belki de alışkanlıktı sadece, belki de istemsiz oluyordu. Ah, tamam. Benim hiç sevgilim olmamıştı ki. Yalnızca yüzüm ve vücudum için benimle beraber olanları saymassak, elbette. Onlar da boşluğu dolduruyorlardı bir nevi ama benim istediğim, hiç yaşayamadığımdı. Etrafımdakilere şaşırıyordum, arkadaşlarıma özellikle. Hepsinin onları çok seven sevgilileri vardı. Özenmemek elde değildi. Birkaç hafta öncesine kadar bana da çok fazla teklifler geliyordu, tango kursunu bırakana kadar. Evet, bir tango eğitmeniydim ve oraya gelen erkeklerin hepsinin amacı belliydi, çift olarak gelenler hariç. Şimdi sokağa bile çıkmıyordum ki insan yüzü görebileyim. Kendimi toplumdan soyutlamıştım adeta. Neden mi bırakmıştım eğitmenliği? Eşi veya sevgilisiydi, tam olarak bilmiyordum. Bazen yanıma gelip sarkıntılık yapıyordu bana. Adını bile anımsayamıyordum. Eşi bu olanları farketmeye başlayınca belki de onların aralarını bozmamak içindi. Benden başka birçok eğitmen vardı. Başka yerde de çalışmaya başlayabilirdim. Benim bulamadığım sevgiliyi onlar bulmuştu ve onların da arasına girmek gibi bir niyetim yoktu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
David Jonathan Allison
Seherbaz
Seherbaz
avatar

Mesaj Sayısı : 25
Yaş : 24
Nerden : Mısır
Rp Düzeyi : Çığır açan, akla zarar!
Tarafı : Aydınlık!! ( ZAY )
Kan Durumu : Safkan
Rp Yaşı : 24
Patronus : Beyaz Kaplan
Rp Sevgilisi : Aranıyor...
Kayıt Tarihi : 31/01/10
Ruh Hali :

MesajKonu: Geri: Sükunet   Paz 07 Şub. 2010, 03:03

Sahilde öylece yürüyordum,evin içinde oturmaktan artık canım sıkılmıştı,biraz gezmenin bana iyi geleceğini düşündüm ve hızla kendimi evden attım.Sahile doğru yürüyordum.Gökyüzünden inen yağmur damlaları yerde güzel bir görüntü oluşturmuştu, önümdeki ıslanmış taşlara bakıyordum,sanki kendimi onlardan biriymiş gibi hissettim.Onlarda kendisi gibi yalnızdı,oldukları yerde öylece yürüyorlardı,üstüne gelecek darbelere karşı dayanıklıydı acaba ben öyle miydim? Kendime güveniyordum ama bu kadar dayanıklı olacağımı sanmıyordum,çünkü aşk insanın gözünü köreltiyordu,ne yapıp ne yapmayacağı belli olmazdı.Kendime bir zarar vermemiştim,demek ki sevdiğim kıza o kadar çok güvenmiyordum,demek ki ayrılmak bana bu kadar koymamıştı.Zaten benimle de neden çıktığını anlamıştım,ilk nedeni yakışıklı olmam ikinci nedeni ise popüler olmamdı.Fakat ben aşkı istemiyordum,iki insan birbirlerini karşılıklı seveceklerdi.Güzellik,yakışıklılık önemli değildi,önemli olan iki insanın birbirleriyle anlaşması ve mutlu bir hayat sürdürmesi idi.Bu nedenle gerçek aşkımı henüz bulamamıştım ve bulacak gibi de görünmüyordum,artık insanlara karşı olan güvenim azalmıştı,beni gerçekten seven birine değer verecektim.Bundan önceki yıllarda değer verdiğim insanlar şimdi yüzlerini benden çevirmişlerdi,kendime lanet etmiştim neden o insanlara değer vermiştim ki? Kafamı bunlarla yormak istemiyordum,sahile doğru yürümeye devam ettim.Dalgaların sesi şimdiden kulağıma geliyordu,kendimi o güzel sesin ufkuna bırakmıştım,bu ses beni adeta rahatlatıyordu.Sahildeki o renkli ışıklar gözlerimin önünde o karanlık perdeyi açmıştı,etrafa öyle bakıyordum.Gözlerim artık daha bir farklı açılmıştı,eski yaptıklarımdan dolayı kendimden özür dilemiştim,artık önüme bakıcak ve kendime yeni bir sayfa açıcaktım,eskilerden bir iz kalmayacaktı artık.Sahilde öylece yürüyordum,dalgaların sesi bana bir ninni gibi gelmişti,insanın içi daha bir başka oluyordu,sanki tüm karanlıklardan,kötülüklerden arınıyordum,ruhum adeta temizleniyordu,kendimi havada uçan bir kuş gibi hissediyordum...

Adımlarımı yavaş yavaş atarken karşımda güzel ve alımlı bir bayan gördüm,baya bir düşünceli gözüküyordu,acaba tanrı bu kadını bana mı bahşetmişti? Ona karşı daha bir farklı hissediyordum,bu hissettiklerimin güzellikle falan alakası yoktu,sanırım ona kanım ısınmıştı.İkimizde ters yönlerdeydik, ben yürümeye devam ederken birden duraksadım ve ona baktım.Ona karşı hissettiğim bu duygulara henüz bir anlam verememiştim ama bu hissettiğim duygu beni oldukça rahatlatıyordu,kendi kendime düşünüyordum,acaba bu insan benim gerçek aşkım mıydı? İçimden '' Saçmalama! '' dedim ve yürümeye devam ettim,kız önümden geçerken birden içim kötü olmuştu,neden olduğunu bilmiyordum ama sanırım konuşmadığımdan dolayıydı.Adımları ters çevirip kızın yürüdüğü tarafa doğru yöneldim ve hızlı adımlarla ona doğru yaklaştım. Ardından yanına gelerek konuşmaya başladım.

'' İyi akşamlar güzel bayan,acaba sizi bir yerlerden tanıyor muyum? Bir aralar dans kursuna gitmişliğim oldu,orada size benzeyen çok güzel kız vardı,çok benziyorsunuz da o yüzden soruyorum? Dans kursuna falan gitmişliğiniz oldu mu hiç? '' dedim ve heyecanla onun cevap vermesini bekledim.Bakalım güzelliği kadar konuşması da öyle miydi? Konuşunca görücektim,heyecanlı dakikalar devam ediyordu,bakalım ne diyecekti?
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Gisela Müller
Dansçı
Dansçı
avatar

Mesaj Sayısı : 33
Yaş : 22
Rp Düzeyi : Çığır açan, akla zarar!
Tarafı : Bir gün onlar da alt olacaklar!
Kan Durumu : Annem bir muggle'dı.
Rp Yaşı : 23
Kayıt Tarihi : 06/02/10
Ruh Hali :

MesajKonu: Geri: Sükunet   Paz 07 Şub. 2010, 03:24

Çıplak ayaklarla serin kumlarda yürümeye devam ediyordum. Huzuru bulduğum yer tam da burasıydı. Tüm düşüncelerden ırak, sessiz ve sakin bir yer. Aslında belki de tam tersiydi. Mantıklı kafayla her şeyi en doğru düşünebileceğimiz yerdi burası. Elbette kişisine göre değişiyordu. Bense henüz duygularımın karmaşıklığı içinden çıkamamış, bir çözüme ulaşamamıştım. Kendi kendime yetmenin yolunu bulmak kolay olmayacaktı, kim için kolaydı ki sanki? Hayatımın büyük bir kısmını benimle beraber olmak isteyen kişileri avutmakla geçirmiştim. Belki de kendimi avutmaktı bu. Bundan sonra ne yapacağım hakkında ufak bir fikrim dahi yoktu. Tek bildiğim kendimi harcatmamam gerektiğiydi. Güzelliğim herkesin başını döndürüyor, beni arzulamalarını sağlıyordu. Doğru kişiyi bulmaktaydı sorun. Belki de her şey bu şekilde çözülebilirdi. Hayatımın geriye kalanını hep onunla geçirmekti. Mutlu bir şekilde... Belki de bir yuva kurmaktı, çocuklarımızla birlikte. Belki de yalnızca onun olmaktı, samimi bir şekilde. Evet, onu bir gün bulacağıma inanıyordum. Yanımdan bir bey geçmişti, sanırım o da yürüyüş yapıyordu. Fakat birkaç saniye içinde tekrar yanıma gelmiş ve bana karşı büyülenmişçesine bakıyordu. "İyi akşamlar güzel bayan,acaba sizi bir yerlerden tanıyor muyum? Bir aralar dans kursuna gitmişliğim oldu,orada size benzeyen çok güzel kız vardı,çok benziyorsunuz da o yüzden soruyorum? Dans kursuna falan gitmişliğiniz oldu mu hiç?" dedi yüzüme hoş bir şekilde gülümseyerek. Başımı öne eğdim ve sesli bir şekilde güldüm. Bu, sayesinde işten ayrıldığım adamdı. Tanrım, bu kadar yakışıklı olduğunu ilk kez farkediyordum. Belki de karanlıkta daha iyiydi. Gerçi kendimi buna inandırmaya çalışmamalıydım, o gerçekten çok yakışıklıydı her zaman. Yanında eşi olduğu için bunu farkedemiyordum belki de. "Ah, evet. Biliyorsunuz ki eğitmeninizdim." Tekrar gülümsedim gözlerinin içine bakarak. İşte o an, gerçeği bulduğumu hissetmiştim.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
David Jonathan Allison
Seherbaz
Seherbaz
avatar

Mesaj Sayısı : 25
Yaş : 24
Nerden : Mısır
Rp Düzeyi : Çığır açan, akla zarar!
Tarafı : Aydınlık!! ( ZAY )
Kan Durumu : Safkan
Rp Yaşı : 24
Patronus : Beyaz Kaplan
Rp Sevgilisi : Aranıyor...
Kayıt Tarihi : 31/01/10
Ruh Hali :

MesajKonu: Geri: Sükunet   Paz 07 Şub. 2010, 03:40

"Ah, evet. Biliyorsunuz ki eğitmeninizdim."

İşte bahsettiğim kadında buydu,demek ki onu tanıyordum, melek gibi bir yüzü vardı sanki,insan ona bakınca daha bir başka oluyordu,çekici olmasıyla beraber birde eğitmendi,onun tango derslerini çok severdim,dans kursunda ondan tango dersi alırdık,sıkıcıydı ama o çok güzel dans ederdi,dans etmesine bayılırdım adeta.Kendimizi havadaymış gibi hissetmemizi söylerdi,rahat olmamızı ve hareketleri yaparkende kendimizi dansa bırakmamızı sürekli ama sürekli söylerdi,çünkü o zaman adımlarımızı daha rahat atardık.Bu uyarılını hiç dikkate almazdım,bana bir kaç kez bağırmışlığı olmuştuk ama günler sonra onu böyle görmek beni gerçekten çok şaşırtmıştı,baya bir değişmişti şimidi daha güzeldi,daha alımlıydı daha çekiciydi. Onunla her ne kadar iyi-kötü günüm geçmesede onun derslerini seviyordum,bu doğruydu tabiki.Kızın tatlı bir gülüşünden sonra konuşmaya başladım,ellerim titriyor gibiydi ama bunu kıza belli etmeden ellerimi cebime soktum ve konuşmaya başladım.

'' Bu güzel bayan bana ismini bahşedebilir mi acaba? '' dedim ve heyecanla onun cevap vermesini beklemeye başladım. Eğitmenimin ismini unutmuştum,kim bilir kursa ne zaman katılmıştım,zaten o zamanlar fazlasıyla çapkındım,işim kızları yemekti o kadar.Fakat şimdi değişmişti,gerçek aşkımı arıyordum,gençliğim yerini olgunluğa bırakıyordu ve bende bir an önce kendime iyi bir dost,iyi bir arkadaş ve hatta iyi bir sevgili bulmak istiyordum.Umarım bu üç dilediğimde gerçekleşirdi,içimden tanrıya dua ederken bu tatlı bayanında bir an önce ismini söylemesini bekliyordum.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Gisela Müller
Dansçı
Dansçı
avatar

Mesaj Sayısı : 33
Yaş : 22
Rp Düzeyi : Çığır açan, akla zarar!
Tarafı : Bir gün onlar da alt olacaklar!
Kan Durumu : Annem bir muggle'dı.
Rp Yaşı : 23
Kayıt Tarihi : 06/02/10
Ruh Hali :

MesajKonu: Geri: Sükunet   Paz 07 Şub. 2010, 11:04

"Bu güzel bayan bana ismini bahşedebilir mi acaba?" dedi her zamanki çapkınlığını sürdürerek. Evet, hiçbir zaman tanıyamamıştım onu ama bildiğim ve gördüğüm kadarıyla çapkın biri olduğunu düşünüyordum. Yine aynıydı, biliyordum gerçek aşkı bulamayacağımı. Ümidi kesmekten başka çarem yoktu sanırım. Kalbimdeki o büyük boşluktan çıkan yansıma seslerini -kendimce- susturup cevap verdim. "Kendinizden nasıl bu kadar emin olabiliyorsunuz acaba?" dedim küçük bir çocuk gibi bakarak. Beynim oradan ayrılmamı, kalbim ise onunla konuşmamı emrediyordu. Hiçbir zaman böyle iki arada bir derede kalmamıştım ve gerçekten bir hayli zorlanıyordum. Sanırım o saçma sapan, kısa süreli ilişkilerimde beynimle hareket ediyordum. Yalnızca ihtiyaç gideriyordum. Ama hiçbirini sevmiyorum, aşk kalpten geliyordu çünkü. "Sanırım, biraz yürüyebiliriz. Böyle bir yerde yalnız yürümek hiç de güzel olmuyor. Bana eşlik etmek ister miydiniz?" dedim samimi şekilde. Başıyla onaylamıştı beni, bundan emindim zaten. Ne zaman reddedilmiştim ki? Ama bu seferki gerçekten farklıydı, garip bir şekilde. İlk aşkını bulan çocuklar gibi çarpıyordu kalbim, evet, kalbim. Duygularımın sözünü dinleyecek ve onu tanıyacaktım. Sahil boyu yürümeye başlamıştık. "Adım Gisela. Unutmanıza şaşırdım doğrusu, ilgisiz gibi görünmüyordunuz." dedim laf çarpıtmaya çalşırcasına. Ona farkettirmeden aramızdaki mesafeyi az da olsa kapatmıştım. Bir metrelik mesafede onu ne kadar tanıyabilirdim ki? Başı öne eğik dururken yüzüne belli etmeden bakmıştım. Gerçekten mükemmel görünüyordu. Samimi ve çekici...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
David Jonathan Allison
Seherbaz
Seherbaz
avatar

Mesaj Sayısı : 25
Yaş : 24
Nerden : Mısır
Rp Düzeyi : Çığır açan, akla zarar!
Tarafı : Aydınlık!! ( ZAY )
Kan Durumu : Safkan
Rp Yaşı : 24
Patronus : Beyaz Kaplan
Rp Sevgilisi : Aranıyor...
Kayıt Tarihi : 31/01/10
Ruh Hali :

MesajKonu: Geri: Sükunet   Ptsi 08 Şub. 2010, 00:27

" Kendinizden nasıl bu kadar emin olabiliyorsunuz acaba? "

Her zaman kendimden emin adımlarla ilerlerdim,buda onun bir göstergesiydi.İnsanlarla çok çabuk iletişim kurabiliyordum, arkadaşlarım çoktu hemde sayılamayacak kadar fakat şimdi hiç bir arkadaşıma değer vermiyordum tabi eski dostum Artis dışında.O çok iyi biriydi,Hogwarts'ta bitkibilim profesörüydü ve mesleğini de çok iyiydi,duyduğuna göre Sunset denen bir bayanla evlenicekti,yakında davetiyesi gelirdi.Onun adına gerçekten çok mutlu olmuştum fakat ben yalnız ve tek kalmıştım,eski dostum bile evleniyordu bakalım ben ne olacaktım? Kader bana tokat atmıştı ve oluşan acı içerisinde yolumu bulmaya çalışıyordum,kendimden her ne kadar emin olsamda kader ve alın yazısına boyun büküyordum,ne varsa onu yaşayacaktım,elimden gelenin en iyisini yapacaktım, kendimi bu kapkaranlık bulutlarına dışına atacaktım.İşte bunu yaptığımda rahatlığa ulaşacaktım,gerçek aşkı gerçek sevgiyi o zaman öğrenecektim yada bu dünyada mı öğrenicektim? Kafam dalmış uçmuşken yanımdaki bayan konuşmaya devam etti.

" Sanırım, biraz yürüyebiliriz. Böyle bir yerde yalnız yürümek hiç de güzel olmuyor. Bana eşlik etmek ister miydiniz? "


Kadının dediklerine hayli bir şaşırmıştım ama bu durumdan oldukça memnundum,güzel bir kızdı ve onla gezmek benim için zevkti.Onaylar bir biçimde kafamı aşağıya indirdim ve eşlik edeceğimi belirttikten sonra yürümeye başladım.Oldukça sıcak kanlı ve iyimser bir insandı,ona kanım ısınmıştı doğrusu,onla gezerken daha bir başka oluyordum,kalbim daha hızlı çarpmaya başlıyordu,kendimi tutmaya çalışıyordum,ellerim titriyordu fakat bunu kıza belli etmek istemedim.Yürümeye devam ederken bana ismini bahşetmişti,dediğine göre ismi '' Gisela.'' güzel bir isimdi,acaba manası ne anlama geliyordu,güzelliği kadar ismi de güzeldi,ona karşı bir hoşlantı duyuyor gibiydim fakat bunu ilkten belli etmek istemedim,belki o böyle bir şey düşünmüyordu,bu susmamın bana daha iyi geleceğini düşündüm ve onu dinlemeye devam ettim.Adını unuttuğuma şaşırıyordu ona göre ben daha istekliymişim bu dansa,bilmiyordu ki ben o zamanlar ortam yapmak amacıyla dans kurslarına katılıyordum,geziyordum arkadaşlarımla,eğleniyordum.Neyse kızın dediklerine bir an önce cevap vermeliydim,konuşmam gerektiğini farkındaydım.Kalın dudaklarımı yavaşça araladım ve ona bakarak konuşmaya başladım.

'' Ben her zaman kendimden emin adımlarla ilerledim ve buda onun bir göstergesi,insanın ilk önce kendime güvenmesi lazım,kendinden emin olması lazım.İşte o zaman doğru yolu bulabilirsin,o zaman doğru kararı varırsın ama ne yazık ki ben bu karara varamadan karanlığa gömüldüm.Uzun hikaye anlatırım... Benimde adım David Jonathan.Hangi ismim sana daha rahat geliyorsa sende o şekilde hitap edebilirsin,sen nası istiyorsan.Aslında derslerinizi severdim ama ben oralar geçtim,dansla pek işim olmazdı doğrusu.'' dedim.Gisela şaşkın bakışlarla bana bakıyordu,sanırım bir şeyler diyecekti, konuşmamı hızla kestim ve onun ne diyeceğini beklemeye başladım...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Sükunet   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Sükunet
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Verus Magia | Role Play Sitesi :: World Tour :: Los Angeles :: ¨Venice Beach -
Buraya geçin: